Bu bilgisayar denen nesne yok mu, bilgisayar yani. 19 uncu yüzyıldan beri üzerinde konuşulur durur. 1950 li yıllardan sonra IBM denen bir şirket, bilgisayar konusunu bütün dünyanın gündemine getirdi. O tarihteki zannediyorum ENİAC denen bir bilgisayar makinesi tonlarca ağırlıkta idi.

Bilgisayarlarla şunlar yapılacak, bunlar yapılacak, işler çok kolaylaşacak gibi makaleler, kitaplar yazılmaya başlandı. Derken, televizyonlarda bilimkurgu dizilerinde, telefon büyüklüğünde makinelerle insanların yer bile değiştirdiğini görmeye başladık. Ama bunlar hep hayaldi. Derkeen efendim, yeni programlar, PC denen yeni bilgisayarlar çıkmaya başladı. Yeni konular konuşulmaya başlandı. Bilgisayarla o kadar çok iş yapılabilecek ki insanlar işsiz kalacak dedikoduları çıktı. Ama her yenilikten sonra şunu gördük. İnsanlar işsiz kalmıyor hatta daha da çok çalışana ihtiyaç oluyordu.

21. inci yüzyıla girdiğimizde bu defa yapay zeka konuşulmaya başlandı. Bilgisayarlar o hale geldi ki yakında kendi kendine problemler çıkaracak, çözümler üretecekler ve insanlar işsiz kalacak, hatta insanlık yok olacak. Bununla ilgili olarak Arnold Schwarzenegger’in oynadığı ROBOTLARIN DÜNYAYI ELE GEÇİRDİĞİ, İNSANLARI KÖLE OLARAK KULLANDIĞI filmler yapıldı.

Netice, şimdi yapay zeka karşımıza çıktı, gündeme geldi.

Yapay zeka ve verimlilik konusu Bursa Yeminli Mali Müşavirler odası tarafından ele alındı ve 03.Kesım.2026 tarihinde bir seminer verildi. Bu seminere geçmeden önce yapay zeka ve kullanımında dünya çapında iki kişiden de bahsedelim.

1. Ord. Prof. Cahit Arf. 1958 yılında makineler düşünebilir mi, nasıl düşünebilir içerikli yazı ve makaleler yazmış ve taa o yıllarda bazı gelişmeleri ülkemizde söz konusu etmişti.

2. Prof. Dr. Necmi Gürsakal

Bursa Uludağ Üniversitesinin ekonometri profösörlerinden olup benim de iyi bir arkadaşımdır. Her zaman söylerim. İstatistik hocaları çok konuşmazlardı. Ancak Bursa Uludağ üniversitesinden Özer bey, Necmi bey ve Erkan bey alışılmış olanın tersine çok güzel konuşuyorlar ve gelişmeleri de gündeme getiriyorlardı. Hele hele Necmi Gürsakal. (Bakmayın öyle gürsakalı da yok.ha) Ama bir veya iki günde bir kitap yazabiliyor, yapay zekayı kullanarak. Benim ilk okuduğum Floransalı Karlo ile başlayan kitap yazma macerası Yapay zeka, büyük veri ve pazarlama, zeka yapay, insan gerçek, makine öğrenmesi, büyük veri, beynimdeki çip ve diğer onlarca kitapla devam etmektedir. Öyle zannediyorum ki bu yıl sonunda yapay zekayı da kullanarak yazdığı kitap sayısı 100 den fazla olacaktır.

Bu ara bilgiden sonra gelelim tekrar yapay zekaya.

20. yüzyıl, bilgiyi yeni sermaye haline getirdi. Özellikle internetin de devreye girmesi ile bilgi merkezden koptu ve demokratikleşti. Bilgisayarların ve programcılığın gelişimi ile makineler yavaş yavaş düşünmeye başladı. Hatta düşünme sınırını aştı. 1990 yılında ilk defa DEEP BLUE isimli bir bilgisayar dünya satranç şampiyonu, KASPAROV u yendi.

Böylece öğrenen makineler çağı başladı.

Programlar ve program yazma da değişti. Daha önce kurallar yazılıyor ve kodlanıyordu. Öğrenen makineler çağında kural yazmak yerine örnekler verilmeye başlandı. Makineler bu örneklerden faydalanarak programları kendileri yapmaya başladılar.

Yaaani makineler okumayı öğrendiler. Son halka olarak kendi zincirini kurmaya başlarlarsa ne olacak? En son haberlerden bazılarında makineler kendi programlarını yapmaya başlamışlar ve KOLLEKTİF ADI ALTINDA İTAAT ETTİKLERİ BİR OTORİTE DE KURMUŞLAR.

Neyse ki burada kalmışlar.

Bu yazımı Bursa YMM odasındaki semineri veren YMM Ahmet Toksoy ve YMM İbrahim Çelik’in sunumundan faydalanarak yazdığımı belirtmek isterim. Ahmet üstadı bulamadım ama İbrahim üstaddan bu yazımda, seminerlerinden faydalanma konusunda izin aldım.

Yeminli Mali Müşavirler arasında da bütün gelişmeleri takip eden süper insanlar var. Bizler, onların çalışmalarından faydalanıp yazacak ve insanlığın daha ileri gitmesini sağlamaya çalışacağız.

Bu yazıma son söz olarak şunu yazmak isterim. AMAN DİKKAT EDİN DİGİTAL KIYAMET KOPMASIN